Η Σημασία της Πρώιμης Παρέμβασης για Παιδιά με Αναπηρία

Στην κεντρική της ομιλία στην ολομέλεια της Βουλής, η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου, αναφέρθηκε στη σημασία του προγράμματος πρώιμης παρέμβασης για παιδιά με αναπηρίες κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου σχετικά με τον Προσωπικό Βοηθό ΑμεΑ. Έφερε ως παράδειγμα μια μητέρα από τα Ιωάννινα που είχε ένα παιδί με δυσκολίες στην κοινωνικοποίηση και το οποίο συμμετείχε στο πιλοτικό πρόγραμμα πρώιμης παρέμβασης μέσω της τοπικής ΕΛΕΠΑΠ.

«Η μητέρα του Γιάννη μας μίλησε για το επιστημονικό θαύμα της πρώιμης παιδικής παρέμβασης. Είδε το Γιάννη να μεταμορφώνεται από ένα παιδί που δεν μιλούσε σε έναν μικρό που μπορεί να εκφράζεται, να δείχνει τι του αρέσει και τι τον ενοχλεί, καθώς επίσης και να παίζει ποδόσφαιρο μαζί με άλλα παιδιά. Η αλλαγή στον Γιάννη ήταν εντυπωσιακή σε σχέση με τον προηγούμενο εαυτό του, όταν η μητέρα του ανησυχούσε γιατί δεν ήξερε πώς να επικοινωνήσει μαζί του», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Απευθυνόμενη στους βουλευτές της Αντιπολίτευσης, η κα Μιχαηλίδου τόνισε: «Θέλω να πείτε στη μητέρα αυτού του παιδιού ότι το θαύμα που περιγράφει δεν είναι ούτε “πρώϊμο” ούτε “παρέμβαση”. Να ενημερώσετε τους γονείς που έχουν αξιολογήσει θετικά αυτό το πρόγραμμα ότι εμείς σκοπεύουμε να καταψηφίσουμε».

Με προσωπικό τόνο στην ομιλία της πρόσθεσε: «Είμαι 38 ετών και έχω ένα μωρό 15 μηνών.Το 2018 αν είχα αναπηρία θα ήμουν μόνη μου χωρίς υποστήριξη. Θα είχα μόνο ένα επίδομα. Στο μέλλον όμως, αν είμαι 38 χρονών και έχω ένα παιδί αυτής της ηλικίας ενώ αντιμετωπίζω αναπηρία, θα μπορώ να έχω έναν προσωπικό βοηθό δίπλα μου. Θα μπορώ επίσης να αποκτήσω μια κάρτα αναπηρίας που θα μου επιτρέπει την έξοδο από το σπίτι ώστε να εργαστώ ή ακόμα και απλά για μια καφετέρια ή μια θεατρική παράσταση.»

«Θετικές αλλαγές έρχονται», σημείωσε η υπουργός προσθέτοντας ότι «τα προγράμματα πρώιμης παρέμβασης καθώς και οι υπηρεσίες προσωπικού βοηθού πρόκειται σύντομα να εξελιχθούν περαιτέρω». Υπογράμμισε πως αυτά τα προγράμματα είναι εδώ για καλό λόγο: «Για την ευημερία ενός κόσμου που πλέον δεν είναι αόρατος αλλά έχει φωνή».