Η Νέα Μίνι Σειρά του Netflix “Τα Εφτά Ρολόγια”: Ένα Μυστήριο με Ξεχωριστή Πρωταγωνίστρια
Η νέα τρίωρη μίνι σειρά του Netflix, “Τα Εφτά Ρολόγια”, αντλεί έμπνευση από τα έργα της Άγκαθα Κρίστι και δεν επιδιώκει να επαναστατήσει ριζικά το κλασικό στυλ των μυστικών υποθέσεων. Ωστόσο, καταφέρνει κάτι εξίσου σημαντικό: αναδεικνύει μια πρωταγωνίστρια με φυσική γοητεία και αφηγηματική δύναμη, τη Μία Μακένα-Μπρους, σε έναν ρόλο που φαίνεται φτιαγμένος για εκείνη.
Η σειρά βασίζεται στα μυθιστορήματα “Το Μυστικό του Τσιμνίζ” και “Τα Εφτά Ρολόγια”, εστιάζοντας στη Λαίδη Άιλην Μπρεντ, γνωστή ως «Μπαντλ». Αυτή είναι η κόρη της Λαίδης Κάτερχαμ, την οποία υποδύεται η Έλενα Μπόναμ Κάρτερ. Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια Βρετανία που προσπαθεί να ανακάμψει μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Για να αποδώσει σωστά η σειρά, η παρουσία της Μπαντλ πρέπει να κυριαρχεί σε κάθε σκηνή – και η Μακένα-Μπρους ανταποκρίνεται πλήρως στις απαιτήσεις αυτού του ρόλου. Με πνεύμα,χιούμορ και αποφασιστικότητα,ζωντανεύει μια ηρωίδα που συνδυάζει την αριστοκρατική κομψότητα με την περιέργεια και το θάρρος μιας σύγχρονης γυναίκας. Η ερμηνεία της αποτελεί σημείο αναφοράς για τη σειρά και καθιστά αυτή την παραγωγή ένα μέσο προσωπικής ανάδειξης.
Ένα Ευχάριστο Μυστήριο με Αφήγηση
Πέρα από την κεντρική ερμηνεία της Μακένα-Μπρους,τα “Εφτά Ρολόγια” είναι ένα καλοδουλεμένο μυστήριο που μπορεί εύκολα να παρακολουθηθεί. Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές όπου φαίνεται ότι οι εξελίξεις απλώνονται περισσότερο απ’ όσο αντέχει ο χρόνος τους. Οι σκηνές εξήγησης παραμένουν πιστές στο ύφος της Κρίστι αλλά συχνά επιβραδύνουν τον ρυθμό.
Το καστ διαθέτει ταλέντο αλλά δεν αξιοποιείται πάντα ισότιμα. Η Έλενα Μπόναμ Κάρτερ κρατά μια ευχάριστη απόσταση από τις εξελίξεις αλλά λείπει για μεγάλα χρονικά διαστήματα ενώ ο Μάρτιν Φρίμαν φαίνεται περισσότερο προσαρμοσμένος για πιθανές συνέχειες στο μέλλον. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το μυστήριο σε αρκετές περιπτώσεις να χάνει τη σύνθεσή του και να γίνεται προβλέψιμο.
Ατμόσφαιρα Εποχής με Καθαρή Ταυτότητα
Σκηνοθετικά, η σειρά κερδίζει πόντους χάρη στις εντυπωσιακές τοποθεσίες και στην αίσθηση εποχής που αποπνέει. Τα εξωτερικά γυρίσματα σπάνε τη μονοτονία των εσωτερικών σκηνών ενισχύοντας τη δραματουργική ισορροπία. Δεν πρόκειται για μία παραγωγή μεγάλου προϋπολογισμού αλλά για μία προσεκτικά σχεδιασμένη μεταφορά που σέβεται το αρχικό υλικό.
Tελικά, τα “Εφτά Ρολόγια” δεν διεκδικούν τον τίτλο της καλύτερης διασκευής έργου της Άγκαθα Κρίστι αλλά αποτελούν μία ευχάριστη πρόταση μυστηρίου που εισάγει στο κοινό τη Μία Μακένα-Μπρους ως μία δυναμική πρωταγωνίστρια με σαφή προοπτική ανάπτυξης.