Η ΕΛΑΣ και το ΠΑΣΟΚ μπορεί να βρίσκονται σε έναν σφοδρό ανταγωνισμό για τη δεύτερη θέση και την ηγεσία στην Κεντροαριστερά, ωστόσο, μέσα σε αυτό το συχνά τεταμένο κλίμα, υπάρχουν πολιτικοί παράγοντες που ακολουθούν διαφορετική πορεία.
Αυτοί δεν εστιάζουν στο ποιο από τα δύο κόμματα θα επικρατήσει (καθώς οι δυνάμεις είναι σχεδόν ισομερείς), αλλά τονίζουν τις κοινές τους θέσεις, προσπαθώντας να διατηρήσουν ήπιους τόνους, ώστε η αντιπαράθεση να διεξάγεται σε ένα πολιτισμένο περιβάλλον και γενικά να ενισχυθεί η εικόνα του προοδευτικού χώρου. Σκοπός τους είναι να διασφαλίσουν τις δυνατότητες μετεκλογικών συνεργασιών.
Προς το παρόν, ενώ οι αντιπαραθέσεις μεταξύ της ΕΛΑΣ και του ΠΑΣΟΚ συνεχίζονται, καθώς επίσης και μικρότερων κομμάτων που επιδιώκουν την είσοδό τους στη Βουλή, η τάση για ενότητα δεν φαίνεται ιδιαίτερα δημοφιλής. Ωστόσο, οι υποστηρικτές της παραμένουν αισιόδοξοι ότι θα δικαιωθούν με την πάροδο του χρόνου.
«Ο στρατηγικός αντίπαλος και ο δυνητικός σύμμαχος»
Ενδεικτικό είναι ότι ο ανεξάρτητος βουλευτής Γιάννης Δραγασάκης, πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, δήλωσε πρόσφατα σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ:
«Όταν επέστρεψα στη Βουλή είπα ότι φυσικά υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στα αριστερά κόμματα.Ωστόσο υπάρχουν επίσης κοινοί τόποι που μπορούν να οδηγήσουν σε συνεργασία. Σήμερα είδαμε πως λόγω των πιέσεων από την προοδευτική αντιπολίτευση και κοινωνικούς φορείς αποσύρθηκε το άρθρο 23 από το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας που έβλαπτε τους δανειολήπτες προς όφελος των servicers. Aυτή ήταν μια αρχική απάντηση για τις δράσεις μας.. Παρά τις διαφορές μας έχουμε κοινούς στόχους σχετικά με άμεσα ζητήματα που επηρεάζουν την κοινωνία.Χρειάζεται λοιπόν ευρεία συμπαράταξη πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων ώστε η κοινωνία να κατανοήσει ότι υπάρχει μια εναλλακτική πολιτική πρόταση. Αυτό δεν αποκλείει τη δυνατότητα αυτόνομης δράσης ή τον υγιή εκλογικό ανταγωνισμό μεταξύ των αριστερών κομμάτων. Όμως ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει ποιος είναι ο στρατηγικός αντίπαλος και ποιος μπορεί να γίνει σύμμαχος. Κατά τη γνώμη μου απαιτείται ανασχεδιασμός.»
(Σημαντικό σημείο: Η δήλωση αυτή δείχνει τη σημασία της συνεργασίας στον προοδευτικό χώρο.)
(Σημαντικό σημείο: Η δήλωση αυτή δείχνει τη σημασία της συνεργασίας στον προοδευτικό χώρο.)
Sτο ίδιο πνεύμα κινήθηκε κι ο ανεξάρτητος βουλευτής Αλέξης Χαρίτσης λέγοντας: «Το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε είναι ένας συνεχής εσωτερικός ανταγωνισμός στον προοδευτικό χώρο. Οι συμμαχίες δεν χρειάζονται μόνο για νίκες στις εκλογές αλλά κυρίως για τις αλλαγές που απαιτούνται μετά από αυτές».
The social needs cannot be satisfied by the ranking in opposition.
Οι πολίτες συμμετέχουν όταν τα κόμματα διεκδικούν ισχυρή εκλογική δύναμη ώστε να επιβάλουν συνεργασίες για μια προοδευτική κυβέρνηση.»
(Σημαντικό σημείο: Η ανάγκη δημιουργίας ενός ενιαίου μετώπου στην Κεντροαριστερά.)
(Σημαντικό σημείο: Η ανάγκη δημιουργίας ενός ενιαίου μετώπου στην Κεντροαριστερά.)
Kai o πρώην υπουργός Νίκος Μπίστης ανέφερε πρόσφατα μέσω ανάρτησής του: «Η ουσία είναι ότι όλη η πληθυντική Αριστερά – πλην του αδιόρθωτου ΚΚΕ – στήριξε die Linke στην Γερμανία , Λούλα στη Βραζιλία , Δημοκρατικούς στις ΗΠΑ , κινητοποιήσεις στη Γαλλία , Σάντσεθ στην Ισπανία . Έξω πάμε καλά . Ας κάνουμε μια προσπάθεια κι εδώ .Με πρώτο βήμα τον τερματισμό των επιθέσεων μεταξύ μας. Οι επιθέσεις όχι η κριτική.»
<< p > Από την πλευρά του πρώην βουλευτής Χάρης Τσιόκας ανέφερε μέσω άρθρου του εμμέσως ξανά στο θέμα των πιθανών συνεργασιών ανάμεσα στις δυνάμεις της Κεντροαριστερας στις 9 μονοεδρικές περιφέρειες : «Γι’ αυτό έχει σημασία οι υποψήφιοι ν’ αγωνίζονται για καλύτερες εναλλακτικές λύσεις έχοντας σαφή δέσμευση όχι μόνο κατά αλλαγής υπό τον κ Μητσοτάκη αλλά κατά της ΝΔ ως κυβερνητικής επιλογής».Το χθες πρέπει πάντα ν’ αποτελεί μάθημα όπως συμβολίζει ο Ανδρέας Παπανδρέου , οποίος παρά τις διώξεις είχε καταφέρει τότε μαζί με τον Χαρίλαο Φλωράκη & Λεωνίδα Κυρκο στις εκλογές ’90 όπου τότε υπήρχαν μόλις πέντε μονοεδρικές σήμερα έχουν γίνει 9 plus…»
<< p >
Γ.D.