Αντίκτυπος στην Κοινότητα από την Πρόταση του Ευρωβουλευτή Γ. Αυτιά

Η πρόσφατη ερώτηση που κατέθεσε ο Έλληνας Ευρωβουλευτής Γ. Αυτιάς προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τη χρηματοδότηση «πρότυπων κέντρων για παιδιά με αναπηρία και τους γονείς τους» έχει προκαλέσει ανησυχία στο αναπηρικό κίνημα, όπως επισημαίνει η ΕΣΑμεΑ.

Η Συνομοσπονδία τονίζει ότι οι προτάσεις του συγκεκριμένου Ευρωβουλευτή αποδεικνύουν έλλειψη γνώσης των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας μας και της ΕΕ, επαναφέροντας παλαιά μοντέλα που η σύγχρονη δικαιωματική προσέγγιση, καθώς και η Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες, προσπαθούν να ξεπεράσουν.

Επιπλέον, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων με Αναπηρία (ΠΟΣΓΚΑμεΑ) εξέδωσε ανακοίνωση με τίτλο «Καμία επιστροφή σε ιδρυματικές λογικές». Η ΕΣΑμεΑ υπογραμμίζει ότι το κύριο ζήτημα αφορά την έννοια του «χωριού ΑμεΑ»: “Η δημιουργία κλειστών δομών όπου άτομα με αναπηρία ζουν απομονωμένα από τον υπόλοιπο κοινωνικό ιστό – ακόμα κι αν συνοδεύονται από τους γονείς τους – συνιστά μια μορφή σύγχρονης ιδρυματοποίησης.”

Ο κ. Αυτιάς φαίνεται να προτείνει νέες μορφές απομόνωσης για τα άτομα αυτά; Η Ελλάδα και η Ευρώπη δεν χρειάζονται νέα «ιδρύματα» υπό διαφορετική ονομασία αλλά απαιτούν πλήρη αποϊδρυματοποίηση. Η μετάβαση από τις ιδρυματικές δομές στη ζωή στην κοινότητα δεν μπορεί να υπονομευθεί από προτάσεις που επαναφέρουν τη λογική διαχωρισμού.

Η πραγματική απάντηση στο ερώτημα «τι θα συμβεί στο παιδί μου όταν φύγω» είναι να διασφαλιστεί ότι το άτομο με αναπηρία θα μπορεί να ζει ασφαλές και αξιοπρεπώς μέσα στην κοινότητά του. Για αυτό το λόγο,οι πόροι πρέπει να κατευθυνθούν προς τις Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (ΣΥΔ),όπως ζητά το αναπηρικό κίνημα.

Οι υπάρχουσες εγκαταστάσεις αυτού του τύπου είναι περιορισμένες και αδυνατούν να καλύψουν τις αυξανόμενες ανάγκες. Είναι απαραίτητος ο πολλαπλασιασμός τους μέσω διαμερισμάτων εντός της κοινωνίας όπου τα άτομα με αναπηρίες θα έχουν τη στήριξη που χρειάζονται ενώ συμμετέχουν ενεργά στη ζωή της κοινότητας.

Iδιαίτερη προσοχή πρέπει επίσης να δοθεί στη δημιουργία Στεγών για άτομα με σοβαρές ή πολλαπλές αναπηρίες,οι οποίες θα στελεχώνονται από πολυεπιστημονικές ομάδες ώστε ακόμη κι εκείνοι που έχουν υψηλές ανάγκες στήριξης να μην περιθωριοποιούνται.

Aξιοσημείωτο είναι πως πρέπει να γίνει σαφής διάκριση μεταξύ Προσωπικού Βοηθού και φροντιστή. Ο θεσμός του Προσωπικού Βοηθού αποτελεί ένα εργαλείο ανεξαρτητοποίησης για τα άτομα αυτά.. Μόνο μέσω ενός επαγγελματικού διαχωρισμού μπορεί ένα άτομο με αναπήρια ν’ αποκτήσει προσωπική ανάπτυξη και αυτονομία ως ισότιμος μέλος της οικογένειας.

Kανένα σύστημα δεν μπορεί ν’ αποτελέσει λύση αν δεν συνοδεύεται από εκπαίδευση της κοινωνίας αλλά κι υποστήριξη στους γονείς ώστε αυτοί ν’ απαλλαγούν απ’ τον ρόλο των μοναδικών “φρουρών” των παιδιών τους ενώ παράλληλα ενθαρρύνονται στην ανεξαρτησία τους.”

H E.S.AmeA καλεί τον ευρωβουλευτή κ.Αυτιά ν’ επανεξετάσει τις προτάσεις του προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητώντας κονδύλια για ένα ολοκληρωμένο δίκτυο υπηρεσιών εντός της κοινότητας αντί απομονωμένων δομών. Η αξιοπρέπεια καθώς επίσης η πραγματική εφαρμογή των δικαιωμάτων των ατόμων αυτών δε βρίσκεται σε μια “ασφάλεια” ενός χωριού αλλά στην ελευθερία ζωής μέσα στην κοινότητα μ’ ίσα δικαιώματα κι ευκαιρίες.