Συνεχιζόμενη Έλλειψη Υπαλλήλων στον Δημόσιο Τομέα

Η έλλειψη προσωπικού στο δημόσιο τομέα παραμένει σε ανησυχητικά επίπεδα. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του Πανελληνίου Συλλόγου Υπαλλήλων ΟΑΕΔ-τ.ΟΕΕ-τ.ΟΕΚ (ΠΑΝΣΥΠΟ), η δημόσια διοίκηση έχει χάσει πάνω από 268.000 υπαλλήλους μέσα σε μια δεκαετία, και η διαδικασία αναπλήρωσης του προσωπικού προχωρά με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς.

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι οι νέες προσλήψεις γίνονται κυρίως μέσω μη μόνιμου προσωπικού, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο τη συνέχεια και την αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών του δημοσίου.

“Αναλαμβάνει υπηρεσία μετά από 2-3 χρόνια”

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά ευρήματα της έκθεσης είναι ότι «ο μέσος χρόνος που απαιτείται από την έγκριση του ετήσιου προγραμματισμού προσλήψεων μέχρι να αναλάβει ο νεοπροσληφθείς καθήκοντα φτάνει τα δύο έως τρία χρόνια». Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, «οι υπηρεσίες λειτουργούν με κενά».

Η καθυστέρηση αυτή οφείλεται στην ανάγκη για πολλές διοικητικές διαδικασίες: έγκριση προγραμματισμού, δημοσίευση προκήρυξης, υποβολές αιτήσεων, γραπτές εξετάσεις και άλλες σχετικές ενέργειες. Ως αποτέλεσμα, οι επιτυχόντες παραμένουν χωρίς διορισμό και οι υπηρεσίες υποστελεχώνονται για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Η Ανάγκη για Νέα Συστήματα Πρόσληψης

Για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα σύμφωνα με την ΠΑΝΣΥΠΟ απαιτείται «ένα σύστημα που να προβλέπει τις αποχωρήσεις τριετίας εκ των προτέρων και να διασφαλίζει ότι οι νέες προσλήψεις ανταποκρίνονται σε πραγματικές ανάγκες – όχι απλώς ως αριθμητική αντιστάθμιση».

Κανόνας 1:1

Όσον αφορά τον κανόνα 1:1 στην πρόσληψη προσωπικού,η έκθεση σημειώνει πως «ο κανόνας αυτός αξιολογείται συνολικά -στο επίπεδο των προσλήψεων και αποχωρήσεων της Γενικής Κυβέρνησης». Παρ’ όλα αυτά, «μια αποχώρηση από μια υποστελεχωμένη περιφερειακή υπηρεσία δεν ισοδυναμεί λειτουργικά με μια νέα πρόσληψη σε άλλο τομέα ή άλλη χρονική στιγμή». Ακόμα κι αν φαίνεται ότι υπάρχει ισορροπία στο εθνικό επίπεδο, η πραγματικότητα μπορεί να είναι πολύ διαφορετική.

Mείωση Προσωπικού

Aξιοσημείωτο είναι επίσης ότι κατά την περίοδο 2009-2018 σημειώθηκε σημαντική πτώση στον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων: «Από τους 964.508 εργαζόμενους στη Γενική Κυβέρνηση το 2009 φτάσαμε στους 695.751 το 2018», δηλαδή μια πτώση κατά περίπου 268.757 άτομα.

Mάλιστα:

• The regular staff decreased from (692907 to (566511), a drop of about (126396 employees).
• The non-permanent staff increased from (100603 in (2019) to (153220 in (2026).

“Λιγότεροι Μόνιμοι Εργαζόμενοι”

Tην περίοδο μεταξύ (2013) και (2024), οι σωρευτικές προσλήψεις τακτικού προσωπικού ήταν μόλις (133505), ενώ οι αποχωρήσεις ξεπέρασαν τις (202997). Αυτό σημαίνει αρνητικό ισοζύγιο (69492). Για κάθε εκατό εργαζόμενους που αποχώρησαν ήρθαν μόνο εξήντα έξι νέοι υπάλληλοι.» Οι περισσότερες απώλειες καταγράφηκαν μεταξύ (2013)–(2015),όταν ξεπέρασαν τις 63 χιλιάδες.

Το γεγονός ότι παρατηρείται σταθεροποίηση στα χαμηλότερα επίπεδα δεν σημαίνει απαραίτητα ανάκτηση των απωλειών αυτών.» Η αύξηση της συνολικής απασχόλησης μετά το (2019) οφείλεται κυρίως στους μη μόνιμους εργαζόμενους.»

“Ειδικές Διαδρομές”

Κατά την περίοδο μεταξύ (2021)–(25),καταγράφηκε πτώση κατά (25349) εργαζομένων στη Γενική Κυβέρνηση ενώ μειώθηκε επίσης κατά (-5140 )το τακτικό προσωπικό.

Ωστόσο ,«το μη μόνιμο προσωπικό παρέμεινε πάνω από (-219000 ) – ένα πολύ υψηλό ποσοστό ώστε να θεωρείται περιθωριακό».

Τα στοιχεία δείχνουν έντονες ανισότητες ανά φορέα δημόσιας διοίκησης στην ίδια περίοδο.

Στην αυτοδιοίκηση σχεδόν οι μισοί υπάλληλοι ήταν μη μόνιμοι.

Στο υπουργείο Παιδείας σημειώθηκε αύξηση (+8941 )του τακτικού προσωπικού αλλά παράλληλα παρέμεινε υψηλό ποσοστό μη μόνιμων.

Τέλος , συγκρινόμενο με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο , στην Ελλάδα υπάρχουν μόλις (+54 .9 )δημόσιο υπάλληλοι ανά χίλια κατοίκους.