Η Νέα Τάση στο Μοίρασμα Λογαριασμών

Η σκηνή επαναλαμβάνεται σχεδόν σε κάθε εστιατόριο, μπαρ ή καφέ της πόλης. Αφού ολοκληρωθεί το γεύμα και τα πιάτα μαζευτούν, η ατμόσφαιρα αλλάζει δραματικά πριν καν φτάσει ο λογαριασμός. Τα χαμόγελα σβήνουν, οι οθόνες των κινητών φωτίζονται και η εφαρμογή υπολογισμού εξόδων αρχίζει να δουλεύει εντατικά.«Πόσοι είμαστε; Έξι; Ποιος ήπιε μπίρα και ποιος αναψυκτικό; Εσύ έφαγες από τις πατάτες; Θα βάλω στο chatgpt τι πήρε ο καθένας για να μας τα μοιράσει. Σου στέλνω τώρα στο IRIS 7,34 ευρώ».

Αν νομίζετε ότι αυτή είναι μια ελληνική συνήθεια, κάνετε λάθος.Στις ΗΠΑ και τη Βρετανία την αποκαλούν «nickel-and-diming phase», χρησιμοποιώντας αντίστοιχες εφαρμογές όπως το Venmo ή zelle. Αυτή η τάση παρατηρείται κυρίως στις γενιές Gen Z καθώς και στους Millennials και Gen X: μια σχεδόν εμμονική ανάγκη για άμεσο διαχωρισμό των εξόδων μέχρι το τελευταίο λεπτό του ευρώ.

Το τέλος της γενναιοδωρίας ή απλή επιβίωση;

Για να είμαστε δίκαιοι, πίσω από αυτή τη συμπεριφορά κρύβεται μια σοβαρή κοινωνικοοικονομική πραγματικότητα. Οι νέοι σήμερα καθώς και οι 30άρηδες-40άρηδες έχουν βιώσει πολλές οικονομικές κρίσεις, πανδημίες και έναν πρωτοφανή πληθωρισμό.

Με τους μισθούς σταθερούς ενώ το κόστος ζωής εκτοξεύεται ψηλά κι αρκετοί αναγκάζονται να εργάζονται σε δύο θέσεις για να τα βγάλουν πέρα, οι διαφορές των 5 ή 10 ευρώ σε έναν λογαριασμό δεν είναι πλέον αμελητέες.

Σύμφωνα με το Business Insider , οι νεότερες γενιές έχουν αποδεχτεί την ιδέα ότι πρέπει να συζητούν ανοιχτά για τα οικονομικά τους ζητήματα. Δεν διστάζουν να εκφράσουν τι κερδίζουν και τι μπορούν να ξοδέψουν χωρίς φόβους σχετικά με τις «ακριβές προτιμήσεις» άλλων όταν αυτοί επέλεξαν κάτι πιο οικονομικό όπως μια σαλάτα για τον περιορισμό του προϋπολογισμού τους.

Eπιπλέον, η τεχνολογία έχει αφαιρέσει την ανθρώπινη διάσταση από τις συναλλαγές μας: όταν δεν βλέπεις φυσικά χρήματα που φεύγουν από την τσέπη σου, οι ψηφιακές συναλλαγές γίνονται απλές αριθμητικές πράξεις χωρίς συναισθηματική σύνδεση. Το IRIS έχει κάνει τη διαδικασία του μοίρασμα τόσο εύκολη που μετατρέπει τις κοινωνικές συναντήσεις σε λογιστικά φύλλα.

Pότε πρέπει να υπάρχει όριο στη διαχείριση του λογαριασμού;

Kαθώς κατανοούμε την οικονομική πίεση που βιώνουμε όλοι μας σήμερα, φαίνεται πως κάπου έχουμε χάσει τον προσανατολισμό μας στην έννοια της φιλίας και της παρέας – αυτές δεν θα έπρεπε ποτέ να μοιάζουν με τραπεζικό ισοζύγιο.

Tώρα έχει γίνει σχεδόν αδύνατον να κεράσεις έναν φίλο σου χωρίς δεύτερες σκέψεις: πριν καν πεις «άστο εγώ θα πληρώσω», μπορεί ήδη κάποιος άλλος φίλος σου στείλει ειδοποίηση μεταφοράς χρημάτων όσο βρίσκεσαι καθ’ οδό προς το σπίτι σου μετά τη βραδιά σας έξω.

Aκόμη κι αν κάποιος περάσει δίπλα σας λέγοντας ένα γεια ενώ πίνει ένα ποτό μαζί σας στην παρέα νιώθει υποχρεωμένος ν’ αναρωτηθεί «πόσο χρωστάω;». Ακόμη κι αν λέτε ότι θα τα βρείτε μετά ουσιαστικά αυτό σημαίνει πως περιμένετε ένα μήνυμα μέσω Messenger με υπενθύμιση: «Μου χρωστάς 3,80€ από χθες»!

Ο άγραφος οδηγός καλής συμπεριφοράς στη διαχείριση εξόδων

• Aρχή ανταπόδοσης: Για μικροπο amounts (ένα καφέ ή ένα ποτό),αφήστε τον άλλο φίλο σας ν’ αναλάβει αυτή τη φορά – η σωστή απάντηση είναι όχι “πάρε μου πίσω”,αλλά “ευχαριστώ”. Έτσι δημιουργείται εμπιστοσύνη μεταξύ σας!
• Mην κυνηγάτε ψιλά: Το αίτημα επιστροφής ενός ποσού όπως 1-2 ευρώ κοστίζει περισσότερο κοινωνικά παρά χρηματοδοτικά!
• Sυνεννόηση πριν παραγγελία: Αν γνωρίζετε ότι έχετε περιορισμένο budget ενημερώστε τους φίλους σας εξαρχής ώστε όλοι ν’ αποφασίσουν ανάλογα!
• Sτις διακοπές: Αντί συνεχών μεταφορών μέσω IRIS μέσα στην ημέρα κρατήστε σημειώσεις όλων των εξόδων ώστε στο τέλος του ταξιδιού μπορείτε όλοι μαζί ν’ αποφασίσετε πώς θα γίνει ο τελικός συμψηφισμός!
• Aν έχετε περισσότερους πόρους: Η οικονομική ανισότητα είναι γεγονός! Αν εσύ έχεις καλύτερο εισόδημα μην πιέζεις κάποιον άλλο φίλο σου που μπορεί δυσκολεύεται περισσότερο στον προϋπολογισμό του!

Tελικά η ζωή απαιτεί λίγο χώρο πέρα από αριθμούς! Αφήστε λοιπόν λίγο χρόνο μακριά από τις ψηφιακές πλατφόρμες κι επιτρέψτε στις ανθρώπινες σχέσεις ν’ ανθίζουν χωρίς ψηφιακά τιμολόγια γύρω τους.