Ανατροπές στις Συντάξεις και Δημόσια Διοίκηση

Σε μια κλασική περίπτωση της προβληματικής γραφειοκρατίας του δημοσίου, το κράτος φαίνεται να επιμένει στην τιμωρία όσων χρησιμοποίησαν τα δικαιώματά τους.

Μέσα από τις συνεχείς αλλαγές που αφορούν τόσο το ύψος των συντάξεων όσο και τα ηλικιακά όρια εξόδου, στο πλαίσιο της «εξυγίανσης» των δημόσιων οικονομικών και της μείωσης των δαπανών, δόθηκε σε πολλούς ασφαλισμένους η ευκαιρία να συνταξιοδοτηθούν με μεταβατικά όρια ηλικίας.

Αυτό λειτούργησε ως ένα γλυκαντικό για την εφαρμογή των μνημονίων. Έτσι, μέχρι όλοι οι πολίτες να φθάσουν στα 67 ή στα 62 έτη με 40 χρόνια ασφάλισης, οι γυναίκες που είχαν ανήλικα παιδιά μπορούσαν κατά την τριετία 2010 – 2012 να αποχωρήσουν νωρίτερα από την εργασία τους. Οι άνδρες στο δημόσιο επίσης επωφελήθηκαν από μεταβατικά όρια,όπως και οι εργαζόμενοι σε βαριές δουλειές (Βαρέα και Ανθυγιεινά ένσημα). Αυτοί πλέον μπορούν να συνταξιοδοτούνται στο 62ο έτος αλλά με προϋπόθεση τουλάχιστον 35 ετών ασφάλισης ή νωρίτερα στο 60ό έτος υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις (τουλάχιστον 4.500 ένσημα εκ των οποίων τα 3.600 ΒΑΕ) για μειωμένη σύνταξη.

Συντάξεις: Η διάταξη για τα βαρέα

Δεδομένου ότι οι εργαζόμενοι υπό καθεστώς ΒΑΕ πλήρωναν υψηλότερες εισφορές, σύμφωνα με τον νόμο 4387/12 θα έπρεπε να λαμβάνουν μεγαλύτερο ποσοστό ανταποδοτικής σύνταξης.

Η πρόβλεψη αυτή περιλαμβάνει επιπλέον ποσοστό ύψους 0,075% ανά πρόσθετη ασφαλιστική μονάδα (πάνω από το συνηθισμένο ποσοστό του 20%) ανά έτος στην ασφάλιση. Ωστόσο, φαίνεται ότι αυτή η διάταξη δεν εφαρμόζεται στους συνταξιούχους που αποχώρησαν νωρίς λόγω Βαρέων Επαγγελμάτων (ΒΑΕ), ενώ αντίθετα δίνονται προσαυξήσεις στους συνταξιούχους ειδικών ταμείων όπως ΔΕΚΟ και Τράπεζες που επίσης κατέβαλαν υψηλότερες εισφορές.

Η αιτιολόγηση βασίζεται στη… πρόωρη έξοδο! Παρ’ όλα αυτά, η δυνατότητα εξόδου στη σύνταξη μέσω πιο ευνοϊκών ορίων ήταν δικαίωμα των ασφαλισμένων.Κάτι παρόμοιο ίσχυσε και για άλλες κατηγορίες ασφαλισμένων.Το ζήτημα έχει παραπεμφθεί στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους ώστε να εξετάσει τη νομιμότητα αυτών των διατάξεων.

Aλλά οι προσαυξήσεις στην ανταποδοτική σύνταξη άρχισαν να καταβάλλονται μετά σημαντική καθυστέρηση μετά το διάστημα του 2021 – ’22 κι έχουν ανακληθεί από τις αρχές αυτού του χρόνου.

Mάλιστα υπάρχει ο κίνδυνος αναζήτησης ποσών ως αχρεώστητες καταβολές για την περίοδο μεταξύ του ’21 έως το τέλος του ’25. Αυτό είναι ένα ακόμη αποτέλεσμα κακής νομοθέτησης καθώς μια ακόμα διάταση μπορεί εύκολα να ερμηνευτεί διαφορετικά ή τροποποιηθεί χωρίς σαφήνεια εκ μέρους της κυβέρνησης σχετικά με τη διόρθωση αντιφατικών νόμων εις βάρος πολιτών. Παρόμοια κατάσταση παρατηρείται επίσης στις συντάξεις χηρείας όπου πολλές γυναίκες βρίσκονται σε δυσμενή θέση λόγω μη εφαρμογής περικοπών στη δεύτερη εθνική σύνταξη κατά τη διάρκεια διαδοχικής ή παράλληλης ασφάλισης πριν το ’16 κτλ., δημιουργώντας έτσι σοβαρές αδικίες στον ΕΦΚΑ.