Τα τραπεζάκια της Μουριάς στα Εξάρχεια έχουν γεμίσει με κόσμο τις τελευταίες ημέρες. Αν και το παραδοσιακό καφενείο ποτέ δεν είχε έλλειψη θαμώνων, η τρέχουσα κατάσταση είναι διαφορετική.
Μετά από 111 χρόνια λειτουργίας, το εμβληματικό αυτό μαγαζί κλείνει τις πόρτες του, και οι πιστοί του φίλοι συγκεντρώνονται για να αποτίσουν φόρο τιμής με την παρουσία τους, απολαμβάνοντας ταυτόχρονα μια τελευταία γεύση από ένα αυθεντικό κομμάτι της πόλης όπως ήταν παλιά.
Η είδηση ότι η Μουριά κινδυνεύει να κλείσει έγινε γνωστή τον περασμένο Μάιο και προκάλεσε σοκ στη γειτονιά. Αυτή η περιοχή έχει ήδη υποστεί πολλές αλλαγές λόγω της αύξησης των Airbnb και των ξενοδοχείων, καθώς επίσης και λόγω της εμφάνισης νέων καταστημάτων για brunch και wine bars. Ακόμα κι οι πιο απαισιόδοξοι θεωρούσαν τη Μουριά ως μια σταθερή αξία σε αυτόν τον κυκεώνα αλλαγών. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι ένα τέτοιο ίδρυμα με ιστορία που ξεκινά το 1915 θα αντιμετώπιζε αυτή την απειλή;
Ωστόσο, από την επόμενη εβδομάδα, η διασταύρωση στις οδούς Χαριλάου Τρικούπη και Καλλιδρομίου θα φαίνεται άδεια. Η μεταμόρφωση που υφίστανται τα Εξάρχεια γίνεται ακόμα πιο εμφανής με την πτώση αυτού του τελευταίου οχυρού που συμβολίζει αυτή τη μετάβαση.
Η κοινότητα αντέδρασε έντονα στην είδηση αυτή. Άνθρωποι που πέρασαν από τη Μουριά αλλά δεν είχαν ιδιαίτερους δεσμούς μαζί της κατάλαβαν τι σημαίνει ο άδικος χαμός ενός τόσο σημαντικού σημείου αναφοράς στην περιοχή. Σε λίγες μόνο ημέρες συγκεντρώθηκαν πάνω από 6.000 υπογραφές για να αναγνωριστεί το καφενείο ως νεώτερο μνημείο σύγχρονης πολιτιστικής κληρονομιάς ώστε να διασφαλιστεί η συνέχιση της παρουσίας του στην περιοχή.
Tον Ιούνιο του 2026, το Δημοτικό Συμβούλιο Αθηνών στήριξε ομόφωνα το αίτημα του ιδιοκτήτη του καφενείου. Στην προσπάθεια αυτή συμμετείχαν επίσης φορείς όπως η Ένωση Επαγγελματιών Εστίασης Αθήνας. Ωστόσο, οι διαδικασίες για τη θεσμική αναγνώριση ως μνημείου είναι χρονοβόρες κι έτσι προς το παρόν δεν υπάρχει κάποια δεσμευτική απόφαση για την ιδιοκτησία αυτού του χώρου. Η Μουριά πρόκειται να κλείσει αύριο Σάββατο (31/10) με ένα αποχαιρετιστήριο πάρτι ενώ την Κυριακή ο Χρήστος Βάνας, που εργάζεται εκεί εδώ και 44 χρόνια, παραδίδει τα κλειδιά στους ιδιοκτήτες.
Aποχαιρετισμός γεμάτος ιστορίες
Οι θαμώνες περιγράφουν πως στο συγκεκριμένο καφενείο δεν μαζεύονταν απλώς καταναλωτές αλλά μέλη μιας κοινότητας. Σε δηλώσεις τους στο Orange Press Agency εξηγούν γιατί η Μουριά υπήρξε τόσο σημαντική στη ζωή τους: «Η βαθιά μας απογοήτευση δεν σχετίζεται μόνο με τον τόπο όπου πίναμε τον καφέ μας αλλά σηματοδοτεί μια νέα εποχή στον τρόπο ζωής στις αθηναϊκές γειτονιές».
Το μόνο θετικό στοιχείο είναι ότι τίποτα απ’ όσα βίωσαν εκεί οι άνθρωποι δεν πρόκειται να χαθεί ποτέ· άλλωστε η πορεία ενός αιώνα αποτελεί σπάνια κατάκτηση! Όλοι όσοι υπήρξαν μέρος αυτής της εμπειρίας θα συνθέσουν πολύτιμες αφηγήσεις στο μέλλον.
Κι έτσι κάθε ένας είχε κάτι μοναδικό να θυμηθεί από τη δική τους εμπειρία στη Μουριά κατά τον αποχαιρετισμό τους.
Στέλιος Γούτης: «Όποτε περνούσα έβρισκα γνωστά πρόσωπα»
Ο Στέλιος Γούτης είναι γνωστός στο ευρύ κοινό μέσα από τον χαρακτήρα παπά-Τριαντάφυλλος στο «Καφέ της Χαράς». Στη Μουριά όμως εισέρχεται όχι ντυμένος σαν ιερέας αλλά έχοντας δημιουργήσει έναν ισχυρό δεσμό με καθημερινές στιγμές γύρω από αυτό το καφενείο.
Mε αφορμή τις εξελίξεις δήλωσε πως αισθάνεται θλίψη προσθέτοντας ότι «η απώλεια αυτής της επιχείρησης σημαίνει κάτι περισσότερο», καθώς είχε δημιουργήσει έναν χώρο ζεστασιάς ανάμεσα στους ανθρώπους: «Δεν ξέρω τι άλλο μπορώ να πω σχετικά με αυτό… Είναι πραγματικά λυπηρό».Θυμάται πως όταν κάποιος φεύγει για πάντα υπήρχαν πάντα δύο-τρεις μέρες όπου κάποιοι κεράζουν τσίπουρα σε ένδειξη συμπαράστασης: «Αυτές οι μικρές στιγμές έχουν μεγάλη αξία».
“Παππού τώρα πού θα πίνεις εσύ τον καφέ σου;”
Mια ερώτηση που δέχθηκε πρόσφατα ο Θανάσης ήταν “Παππού τώρα πού θα πίνεις εσύ τον καφέ σου;”. Αυτή η φράση αντικατοπτρίζει πόσο βαθιά έχει περάσει η αγάπη για τη Μουριά μέσα στις γενιές.
Ο ίδιος θυμάται:
“Εδώ έφερνα την κόρη μου όταν ήταν μικρή κι έπινε πορτοκαλάδα… Τώρα φέρνω εγώ τον εγγονό μου.” Περιγράφοντας τις πρώτες φορές που επισκέφθηκε τη Μουριά στα μέσα των ’70s λέει: “Ήρθα στην Αθήνα τότε κι ήπια εδώ τον πρώτο μου καφέ”. Αναγνωρίζει πως αυτό το μέρος έχει δημιουργήσει έναν μοναδικό χώρο συνάντησης ανθρώπων διαφορετικών κοινωνικών στρωμάτων.
“Μένουμε όλοι χωρίς στήριγμα”
< p > Για εκείνον , ωστόσο , θέμα δεν είναι αν μπορεί κάπου αλλού ν’ αγοράσει έναν άλλο καφέ , αλλά ότι χάνεται ένα κοινωνικό οικοσύστημα . “Υπάρχουν πολλά άλλα σημεία στα Εξάρχεια , όμως αυτοί οι άνθρωποι δύσκολα βρίσκονται αλλού . Αυτό είναι πραγματικά λυπηρό .Με πολλούς έχουμε μεγαλώσει μαζί.”
Λεκτρολόγος
«Ήταν ένα καφενείο που άνοιξε και για μας τις γυναίκες»
Εξίσου πολύτιμη ενάντια στα στερεότυπα, υπήρξε η συνεισφορά της Μουριάς σε σχέση με την παρουσία της γυναίκας σε ένα κατά κανόνα ανδροκρατούμενο περιβάλλον. Σε αντίθεση με άλλα στέκια, όπου η παρουσία των αντρών κυριαρχεί, η Μουριά υπήρξε για τη Ζωή «ένας τόπος που έκανε φίλους και την έκανε να νιώθει καλά».
«Η αγαπημένη μας Μουριά θα κλείσει, θα μας εγκαταλείψει. Είναι ένας τόπος για μένα τέχνης και αξιόλογων ανθρώπων.»
Από μια απλή αφήγηση, από έναν πίνακα ζωγραφικής που κάποιος καλλιτέχνης άφησε ή που εμπνεύστηκε. Έκανα φίλους εδώ.Είναι η γειτονιά μου. Ήταν ένα καφενείο που άνοιξε και για μας τις γυναίκες και αισθανόμασταν πολύ καλά.
«Υπάρχουν πολλά μαγαζιά εδώ γύρω, αλλά κανένα δεν έχει την ψυχή της»
Στο ίδιο τραπέζι κάθεται ο Κώστας με τη σκυλίτσα του τη Ζέλντα, η οποία έχει και τη δική της καρέκλα στο μαγαζί. «Το όνομά της το έγραψε από πίσω ο ίδιος ο Χρήστος». «Η Ζέλντα εδώ μεγάλωσε», συνεχίζει ο κ. Κώστας που θεωρεί ότι «ακόμη ένας έμψυχος μαγαζί φεύγει». Όπως λέει, «υπάρχουν πολλά μαγαζιά γύρω γύρω», αλλά «κανένα δεν έχει την ψυχή της Μουριάς». Αυτή συφυριλάτηκε από την «οικογενειακή ατμόσφαιρα που υπάρχει εδώ».
Η Ιστορία της Τεχνολογίας
Η τεχνολογία έχει εξελιχθεί δραματικά από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Από τα πρώτα εργαλεία που κατασκευάστηκαν από τους προγόνους μας μέχρι τις σύγχρονες ψηφιακές καινοτομίες, η πορεία αυτή είναι γεμάτη ανακαλύψεις και επιτεύγματα.
Στην αρχαία εποχή, οι άνθρωποι χρησιμοποίησαν απλά εργαλεία για να διευκολύνουν την καθημερινότητά τους. Με την πάροδο του χρόνου, η ανάπτυξη της γεωργίας και των μεταφορών άλλαξε τον τρόπο ζωής τους.
Καθώς προχωρούμε στον χρόνο, βλέπουμε τη βιομηχανική επανάσταση να φέρνει σημαντικές αλλαγές στην παραγωγή και τη ζωή των ανθρώπων. Η εφεύρεση της ατμομηχανής ήταν καθοριστική για την ανάπτυξη των μεταφορών.
Σήμερα ζούμε στην εποχή της πληροφορικής όπου οι υπολογιστές και το διαδίκτυο έχουν επηρεάσει κάθε πτυχή της ζωής μας.Η τεχνητή νοημοσύνη και οι νέες τεχνολογίες συνεχίζουν να αλλάζουν τον κόσμο γύρω μας.