Η Στρατηγική των ΗΠΑ για τη Βενεζουέλα
Ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιθυμούν να “κυβερνήσουν” τη Βενεζουέλα μετά την σύλληψη του προεδρεύοντος Νικολάς Μαδούρο, χωρίς ωστόσο να έχουν στρατιωτική παρουσία στο έδαφος, στηριζόμενοι στην υπάρχουσα κυβέρνηση.
Ο Αμερικανός πρόεδρος επαναλαμβάνει την άποψη ότι οι ΗΠΑ αναμένουν προσωρινά να “διοικήσουν” μια χώρα με 30 εκατομμύρια κατοίκους που πλήττεται από σοβαρές οικονομικές κρίσεις. Ακόμη και η στρατιωτική επέμβαση στο Ιράκ το 2003, που είχε προκαλέσει πολλές αντιδράσεις κατά την προεδρία του Τζορτζ Γ. Μπους, είχε σχεδιαστεί με σκοπό την εγκαθίδρυση μιας προσωρινής διοίκησης ως μεταβατικής κυβέρνησης.
Αυτή τη στιγμή, ο Τραμπ αναφέρει ότι η Ουάσινγκτον συνεργάζεται με την Ντέλσι Ροντρίγκες, πρώην αντιπρόεδρο του Μαδούρο, η οποία ορκίστηκε χθες Δευτέρα ως προσωρινή πρόεδρος από τους θεσμούς της χώρας της.Παράλληλα απειλεί ότι αν δεν υποκύψει στις αμερικανικές απαιτήσεις θα έχει “χειρότερη” τύχη, καθώς οι αξιώσεις επικεντρώνονται στην πρόσβαση στα πετρέλαια της Βενεζουέλας.
“Θα ελέγξουμε τις πολιτικές της Βενεζουέλας”,δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο σε συνέντευξή του στο NBC το περασμένο Σαββατοκύριακο. Ο κουβανικής καταγωγής υπουργός θεωρεί εδώ και καιρό παράνομη την εξουσία του Μαδούρο και υποστηρίζει τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης στη χώρα αυτή που ισχυρίζονται πως κέρδισαν τις εκλογές του 2024 — μια θέση που αναγνωρίστηκε από την Ουάσινγκτον κατά τη διάρκεια της θητείας του Τζο Μπάιντεν.
Ωστόσο, μετά από αυτήν τη δραματική αμερικανική παρέμβαση, ο Τραμπ αποδοκίμασε τη Μαρία Κορίνα Ματσάδο — μια εξέχουσα φιγούρα της αντιπολίτευσης και πρόσφατη βραβευθείσα με Νόμπελ Ειρήνης — λέγοντας: “Δεν διαθέτει ούτε τον απαραίτητο σεβασμό ούτε υποστήριξη στη χώρα”.Πρόσθεσε πως η μόνη λύση για να μπορέσει η Ματσάδο να κυβερνήσει θα ήταν μέσω μιας μαζικής στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ — κάτι που θα μπορούσε να είναι πολύ αιματηρό και δύσκολο πολιτικά για τον ίδιο τον Τραμπ.
Η Ντέλσι Ροντρίγκες φαίνεται πως διατηρεί επαφές με τις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσιμης περιόδου. Αρχικά έκανε δηλώσεις υπέρ του Μαδούρο χαρακτηρίζοντας τον ως “μοναδικό πρόεδρο”, αλλά γρήγορα άλλαξε τόνο μιλώντας για “συνεργασία”. Σύμφωνα με ειδικούς όπως ο Ράιαν Μπεργκ από το Center for Strategic and International Studies στην Ουάσινγκτον: “Πρέπει ταυτόχρονα να δείχνει αγανακτισμένη αλλά και ανοικτή σε φιλοαμερικανικές πολιτικές”.
Ωστόσο αυτή η κίνηση δεν είναι εύκολη υπόθεση σύμφωνα με πρώην αξιωματούχους όπως ο Μπράιαν Ναράνχο. Αντίθετα μπορεί απλά να προσπαθεί “να κερδίσει χρόνο” ώστε να εδραιώσει καλύτερη θέση εντός της κυβέρνησης χωρίς όμως αυτόματα να γίνει “μαριονέτα” των Αμερικανών.
Για τους στόχους τους σχετικά με τον έλεγχο στη Βενεζουέλα οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει επίσης να εξασφαλίσουν στήριξη άλλων σημαντικών παραγόντων εντός καθεστώτος όπως είναι ο στρατηγός Παντρίνο Λόπες που ελέγχει τις ένοπλες δυνάμεις. Καλύτερες πιθανότητες μπορεί ίσως έχουν κάποιες απαιτήσεις σχετικά με ζητήματα διακίνησης ουσιών ενώ άλλες πιο περίπλοκες όπως σχέσεις με την Κούβα μπορεί ν’ αποδειχθούν πολύ πιο δύσκολες προς αποδοχή λόγω των ιστορικών παραδόσεων στον χώρο αυτό.”