Σήμερα είναι Τρίτη και 13, και εκτός από την αναμενόμενη δραστική αλλαγή του καιρού που θα σηματοδοτήσει την είσοδο του φθινοπώρου, η ημέρα αυτή θεωρείται κακότυχη.
Ενώ σε πολλές χώρες της Δύσης η Παρασκευή και 13 θεωρείται άτυχη ημέρα, οι Έλληνες καθώς και οι ισπανόφωνοι λαοί συνδέουν τη δεισιδαιμονία με την Τρίτη και 13.
Δύο φορές αλώθηκε η Κωνσταντινούπολη σε Τρίτη
Η ημερομηνία αυτή έχει στιγματιστεί από δύο σημαντικά γεγονότα για τον ελληνισμό που σχετίζονται με την Κωνσταντινούπολη.Η πρώτη άλωση της πόλης κατά τη διάρκεια της Τέταρτης Σταυροφορίας συνέβη την Τρίτη 13 Απριλίου 1204, ενώ η δεύτερη άλωση από τους Οθωμανούς πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 29 Μαΐου 1453.
Επιπλέον,το σύνολο των ψηφίων του έτους 1453 προσδιορίζει επίσης τον αριθμό 13 (1 + 4 +5 +3 = 13).
Σύμφωνα με τις αστρολογικές πεποιθήσεις, η ημέρα της Τρίτης συνδέεται με τον Άρη, τον θεό του πολέμου. Επίσης, ετυμολογικά σχετίζεται με τη φράση «τρίτωσε το κακό».
Η αντίληψη των ισπανόφωνων για την Τρίτη και 13
Στις χώρες όπου ομιλείται ισπανικά,η Τρίτη στις 13 (martes trece) θεωρείται επίσης μια κακή ημέρα.
Η συγκεκριμένη μέρα πιστεύεται ότι επηρεάζεται από τον Άρη. Δεν είναι τυχαίο ότι στις λατινικές γλώσσες οι ονομασίες για την τρίτη μέρα προέρχονται από τον θεό Mars: Mardi στα γαλλικά, Martedi στα Ιταλικά και Martes στα Ισπανικά.
Aυτή η σύνδεση προσδίδει στην τρίτη μέρα μια αίσθηση αγώνα ή μάχης που πρέπει να κερδηθεί.Έτσι δεν είναι μια ημέρα ξεκούρασης αλλά γεμάτη προκλήσεις.
Eπιπλέον, ο πόλεμος συνεπάγεται θάνατο – κάτι που σίγουρα δεν αποτελεί καλό σημάδι. Γι’ αυτό επικράτει το γνωστό: «Την τρίτη μην παντρευτείς ούτε ταξιδέψεις» (en martes, ni te cases ni te embarques).
Kάτι παρόμοιο συμβαίνει στην Ελλάδα όπου πολλοί αποφεύγουν να ξεκινήσουν οποιαδήποτε εργασία ή να κάνουν ταξίδια εκείνη τη μέρα. Αντίθετα όμως θεωρείται κατάλληλη για μαγικές τελετές.
Ο αριθμός-κατάρας: το «13»
Ο αριθμός αυτός διαλύει την αρμονία που προσφέρει ο αριθμός δώδεκα. Είναι γνωστός ως «κακότυχος», «άτυχος» ή ακόμα και «γκαντέμικος».
Tο δώδεκα παρέχει μία αίσθηση ιστορικής τάξης στον κόσμο μας: υπάρχουν οι δώδεκα Θεοί του Ολύμπου, οι δώδεκα άθλοι του Ηρακλή καθώς επίσης οι δώδεκα μήνες του χρόνου κλπ.
Aντίθετα όταν έχουμε δεκατρία αντικείμενα σε μία ομάδα κι αυτά χωριστούν ανά δύο ή τρία πάντα ένα θα περισσεύει – κάτι που σύμφωνα με τις παραδόσεις δεν είναι καλός οιωνός.
Sτην αρχαιότητα το “13” όντως διέλυε τα ημερολόγια καθώς Έλληνες κι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν το σεληνιακό ημερολόγιο αναγκάζοντας τους να προσθέτουν έναν επιπλέον μήνα κάθε δεύτερο ή τρίτο χρόνο λόγω καθυστέρησης περίπου έντεκα ημερών συγκριτικά με το ηλιακό ημερολόγιο.
O εμβόλιμος αυτός μήνας ήταν αφύσικος στη λαϊκή αντίληψη ενώ εισαγωγή αυτού γινόταν στους Ρωμαίους κατά τον Φεβρουάριο - έναν μήνα ήδη δυσοίωνο λόγω των νεκρών.
Αργότερα μετά τη μεταρρύθμιση υπό Ιούλιο Καίσαρος αυτή πρακτική εγκαταλείφθηκε αλλά είχε ήδη δημιουργηθεί μια αρνητική εικόνα γύρω από τον αριθμό “13”.
Tα στοιχεία σχετικά με τις προκαταλήψεις γύρω από αυτόν έχουν τις καταβολές τους στη sκανδιναβική μυθολογία, ειδικότερα σε ένα δείπνο όπου συμμετείχαν δωδέκατοι θεοί στη Βαλχάλα μέχρι που εμφανίστηκε απρόσκλητος ο Λόκι αυξάνοντας τους σε δεκάδες τρεις σκοτώνοντας έτσι τον Μπαλντρ – θεού φωτός κι αθωότητας.
Tότε βυθίστηκε όλος ο κόσμος στο πένθος κι στο σκοτάδι!
Aυτό μεταφέρθηκε στους χριστιανικούς χρόνους όπως φαίνεται στο Μυστικό Δείπνο όπου ο Ιούδας Ισκαριώτης ήταν ο θρυλικός δωδέκατος καλεσμένος πρόδωσε μάλιστα εν τέλει τον Χριστό.
Eπιπλέον στο βιβλίο της Αποκάλυψης γίνεται λόγος για Αντίχριστο στον οποίο αναφέρεται πως ήταν δημιουργημένος απ’τον διάβολο ως ένας ακόμη στοιχειωμένος χαρακτήρας!
Πέρα απ’ όλα αυτά ακόμη στα ταρώ υπάρχει κάρτα θανάτου σημειωμένη μ’αυτόν! O φόβος απέναντι στον αριθμό “13” έχει χαρακτηριστεί ως “Τρισκαιδεκάφοβία”.
O συγκεκριμένος αριθμός θεωρείται δυστυχισμένος στον δυτικό κόσμο τόσο ώστε πολλά ξενοδοχεία παραλείπουν να συμπεριλάβουν αυτό νουμεράκι στις πόρτες των δωματίων τους ενώ αρκετές αεροπορικές εταιρίες κάνουν παρόμοια πράξη όσον αφορά τις θέσεις.