Δημοσίευση Ιστορικών Αρχείων από την ΕΥΠ
Με αφορμή τη συμπλήρωση 50 ετών από την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) προγραμματίζει μια νέα πρωτοβουλία για την ανάδειξη του ιστορικού της αρχείου.Μετά τη δημοσίευση των Δελτίων Πληροφοριών για την Κύπρο (Ιούλιος – Αύγουστος 1974) τον Νοέμβριο του 2024, η διαδικασία αυτή θα είναι πλέον συστηματική και οργανωμένη.
Στην παρουσίαση της προηγούμενης δράσης είχε τονιστεί ότι ο στόχος της Υπηρεσίας είναι να καθιερώσει μια τακτική και μεθοδική προσέγγιση στον αποχαρακτηρισμό εγγράφων. Αυτό θα επιτρέψει σε ιστορικούς και πολίτες να εξετάσουν «δύσκολες» ή «αμφιλεγόμενες» περιόδους της ιστορίας μας μέσα από το πρίσμα των γεγονότων που τις διαμόρφωσαν.
Σήμερα, δημοσιεύονται 123 έγγραφα που καλύπτουν περίπου 2.000 σελίδες και προέρχονται από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της Υπηρεσίας, συγκεκριμένα από το 1953 έως το 1959. Το υλικό αυτό περιλαμβάνει δελτία πληροφοριών καθώς και αναλύσεις που σχετίζονται με χώρες του σοβιετικού μπλοκ, δραστηριότητες Ελλήνων στο εξωτερικό, εσωτερικές πολιτικές καταστάσεις σχετικά με κομμουνιστικές ενέργειες και ζητήματα εθνικού ενδιαφέροντος όπως τα Βαλκάνια, η Τουρκία και η Μέση Ανατολή.
Τα έγγραφα αυτά αντικατοπτρίζουν το πολιτικό κλίμα εκείνης της εποχής υπό τις συνθήκες του Ψυχρού Πολέμου καθώς επίσης και τις έντονες κοινωνικές αντιπαραθέσεις στην Ελλάδα μετά τον εμφύλιο πόλεμο. Είναι φυσικό ότι οι θεματικές τους ενότητες καθώς και οι εκτιμήσεις τους επηρεάζονται σημαντικά από τις αντιλήψεις που επικρατούσαν τότε.
Η σημερινή δημοσιοποίηση αυτού του υλικού γίνεται σύμφωνα με τις προβλεπόμενες διαδικασίες αλλά και διεθνείς πρακτικές. Αυτή αποτελεί μόνο την αρχή μιας ευρύτερης προσπάθειας για τη σταδιακή αποκάλυψη του ιστορικού αρχείου της Υπηρεσίας με βάση ένα ελάχιστο όριο χρόνου των 50 ετών μετά τη σύνταξη των εγγράφων αυτών. Όπως δήλωσε ο Διοικητής κατά την παρουσίαση αυτής της πρωτοβουλίας, η Υπηρεσία «ελπίζει να συμβάλει στις προσπάθειες κατανόησης ακόμα κι ιδιαίτερα φορτισμένων περιόδων ή ευαίσθητων πτυχών της πρόσφατης ιστορίας μας», μέσω μιας συλλογικής διαδικασίας αυτογνωσίας απαραίτητης για κάθε δημοκρατική χώρα.