Πολιτική Αντίκτυπος της Σύγκρουσης με το Ιράν
Στον τέταρτο μήνα μιας διαρκούς σύγκρουσης που φαίνεται να μην έχει τέλος, η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ έστειλε ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα στον Ντόναλντ Τραμπ: είτε θα ζητήσει την έγκριση του Κογκρέσου για τη συνέχιση των στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν είτε θα πρέπει να αποσύρει τις αμερικανικές δυνάμεις.
Η ψήφος υπέρ του σχετικού ψηφίσματος δεν αλλάζει άμεσα την κατάσταση στο πεδίο, ωστόσο αποκαλύπτει ότι η υπομονή ακόμη και ορισμένων Ρεπουμπλικανών απέναντι στη διοίκηση αρχίζει να εξαντλείται.
Με 215 ψήφους υπέρ και 208 κατά, η Βουλή ενέκρινε ένα ψήφισμα σύμφωνα με τον Νόμο περί Πολεμικών Εξουσιών, το οποίο απαιτεί από τον πρόεδρο είτε να εξασφαλίσει νομοθετική έγκριση για τη συνέχιση του πολέμου είτε να τερματίσει τη στρατιωτική εμπλοκή.
Αυτή η εξέλιξη αποτελεί μια σπάνια πολιτική ήττα για τον Τραμπ, ο οποίος καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας του έχει απορρίψει κάθε προσπάθεια περιορισμού των εξουσιών του σε θέματα εθνικής ασφάλειας. Μάλιστα, οι Ρεπουμπλικάνοι είχαν αναβάλει την ψηφοφορία δύο εβδομάδες νωρίτερα όταν συνειδητοποίησαν ότι δεν είχαν τις απαραίτητες ψήφους για να μπλοκάρουν το μέτρο. Ωστόσο, αυτή η καθυστέρηση δεν απέδωσε καρπούς. Καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται χωρίς σαφή στρατηγική εξόδου και οι διπλωματικές προσπάθειες δεν έχουν φέρει αποτελέσματα, οι αντιδράσεις εντός της κυβερνητικής παράταξης αυξάνονται αντί να μειώνονται.
Ρεπουμπλικάνοι που Αποστατούν
Tέσσερις Ρεπουμπλικάνοι βουλευτές – οι Τομ Μπάρετ από το Μίσιγκαν, Μπράιαν Φιτζπάτρικ από την Πενσιλβάνια, Γουόρεν Ντέιβιντσον από το Οχάιο και Τόμας Μάσι από το Κεντάκι – αποφάσισαν να ψηφίσουν μαζί με τους Δημοκρατικούς υπέρ του ψηφίσματος.
Η στάση τους αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς ο Τραμπ έχει αυξήσει τις πιέσεις προς τα μέλη του κόμματός του που αποκλίνουν από την επίσημη γραμμή. Παρόλα αυτά, αυτοί οι βουλευτές τόνισαν ότι είναι επιτακτικό το Κογκρέσο να συμμετέχει ενεργά στη λήψη αποφάσεων σχετικά με μακροχρόνιες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Ο Ντέιβιντσον περιέγραψε τη θέση τους συνοπτικά: «Καθορίστε την αποστολή.Εγκεκριθείτε την αποστολή. Ολοκληρώστε την αποστολή».Από πλευράς του ο Μπάρετ δήλωσε ότι ήρθε πλέον η ώρα για το Κογκρέσο να καθορίσει τα όρια και τη διάρκεια της αμερικανικής εμπλοκής στο Ιράν.
Tην ίδια στιγμή, ο Δημοκρατικός βουλευτής Τζάρεντ Γκόλντεν από το Μέιν άλλαξε στάση και υποστήριξε αυτή τη φορά θετικά το μέτρο μετά από προηγούμενες αντιρρήσεις σε παρόμοιες πρωτοβουλίες.
Διαμάχη Εξουσίας στην Ουάσιγκτον
Η ουσία αυτής της διαμάχης ξεπερνά τα σύνορα του Ιράν και αγγίζει έναν κλασικό θεσμικό ανταγωνισμό στην αμερικανική πολιτική: ποιος τελικά αποφασίζει για τον πόλεμο; Οι Δημοκρατικοί υποστηρίζουν πως σύμφωνα με το Σύνταγμα μόνο το Κογκρέσο μπορεί να εγκρίνει παρατεταμένες πολεμικές επιχειρήσεις ενώ θεωρούν πως η εκτελεστική εξουσία έχει επεκτείνει υπερβολικά τις αρμοδιότητές της τα τελευταία χρόνια. Από την άλλη πλευρά όμως η κυβέρνηση Τραμπ καθώς επίσης και πολλοί Ρεπουμπλικανοί επιμένουν ότι οι στρατιωτικές ενέργειες είναι νόμιμες πράξεις αυτοάμυνας κι έτσι ο πρόεδρος ως αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων διαθέτει πλήρη δικαιοδοσία στη διαχείριση τέτοιων κρίσεων χωρίς πρόσθετη κοινοβουλευτική έγκριση.
Ο πρόεδρος της Βουλής Μάικ Τζόνσον χαρακτήρισε αυτό το ψήφισμα «πολύ επικίνδυνο», προειδοποιώντας πως μπορεί αυτό να μειώσει τη διαπραγματευτική θέση των ΗΠΑ καθώς επίσης και τις δυνατότητες δράσης που διαθέτει ο πρόεδρος στη σύγχρονη κρίση.
Συμβολικό Ή Πραγματικό Πρόβλημα;
Aνεξαρτήτως πολιτικών συνεπειών πάντως αυτό εδώ είναι απλά ένα μη δεσμευτικό κείμενο προς τον Λευκό Οίκο μέχρι στιγμής αφού τώρα μεταφέρεται στη Γερουσία όπου θα εξεταστεί μέσα στις επόμενες εβδομάδες. Ακόμη κι αν εγκριθεί εκεί όμως παραμένουν ερωτήματα σχετικά με νομική ισχύ αυτού όπως έχει κρινθεί ήδη απ’το Ανώτατο Δικαστήριο πως απαιτείται πλήρης διαδικασία νομοθέτησης ώστε μια πράξη αυτού τύπου ν’αποκτηθεί δεσμευτικός χαρακτήρας συμπεριλαμβανομένης φυσικά κι ενός προεδρικού βέτου ή μιας πλειοψηφίας δύο τρίτων ώστε ν’ανατραπεί οποιοδήποτε πιθανό βέτο.
Ειδικότερα λοιπόν οι πιθανότητες άμεσης πίεσης στον Τραμπ ώστε ν’τερματίσει αυτές τις πολεμικές δραστηριότητες παραμένουν περιορισμένες.
Ωστόσο είναι σαφέστατος πλέον ένας σημαντικός πολιτικός τόνος: Για πρώτη φορά μετά απ’την αρχή αυτής εδώ της σύγχρονης κρίσης υπάρχει αμφισβήτησή όχι μόνο εκ μέρους δημοκρατικών αλλά κι ενός κομματικού τμήματος ίδιων τους! Καθώς πλησιάζουν μάλιστα εκλογές ενδιάμεσσων αποτελεσματα συζητήσεις γύρω απ’τους λόγους ,την διάρκεια αλλά κυρίως σκοπό αυτού εδώτου πολέμου στο Ιραν γίνονται ολοένα πιο δύσκολη υπόθεση γιά τον Λευκό Οίκο!