Η Δικαιοσύνη και οι Πολίτες: Μια Σχέση Αντίκτυπου
Κανένας σύλλογος συνταξιούχων, ένωση δανειοληπτών ή οικογενειάρχης που απειλείται με απώλεια της κατοικίας του δεν μπορεί να μην σκέφτεται τα δικαστήρια. Είναι άραγε ο Έλληνας υπερβολικά επιρρεπής στη δικαστική διαδικασία;
Ίσως η κυβέρνηση (δηλαδή η πλειοψηφία στη Βουλή) να αποφεύγει να λάβει κρίσιμες αποφάσεις, ρίχνοντας την ευθύνη στη Δικαιοσύνη. Όταν αυτή εκδίδει κάποιες ευνοϊκές αποφάσεις, συχνά δέχεται κριτική ότι ασκεί… δημοσιονομική πολιτική. Υποστηρίζεται ότι καθορίζει αυξήσεις και αναδρομικές καταβολές που δεν αντέχει ο προϋπολογισμός.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας σχετικά με την αναδρομική καταβολή των Δώρων για την περίοδο Ιουλίου 2015-Μαΐου 2016, τα οποία παραμένουν ανεπίλυτα από την κυβέρνηση. Συνήθως όμως, οι δικαστικές αρχές ερμηνεύουν τους νόμους με τον πιο αυστηρό τρόπο εις βάρος των πολιτών.
Η Νομοθεσία μέσω Δικαστηρίων
Πόσο βολικό είναι για τις κυβερνήσεις να «νομοθετούν» μέσω των δικαστηρίων; Η κυβέρνηση ερμηνεύει τις αποφάσεις σαν ανεύθυνος διαχειριστής… Όταν προσπαθεί να προσφέρει «αυξήσεις» στις συντάξεις κατά 2,4%, ενώ ο πληθωρισμός ξεπερνά το 5%, οι χαμηλοσυνταξιούχοι αδυνατούν οικονομικά να στραφούν στη δικαιοσύνη για αποκατάσταση μετά από χρόνια.
Ο αγρότης συνταξιούχος που έχει εργαστεί για τριάντα ή περισσότερα χρόνια και λαμβάνει μικρότερη σύνταξη από κάποιον χωρίς ασφάλιση (την περίοδο 2019-2021), πού θα βρει το δίκιο του; Ο ασφαλισμένος που υπήρξε θύμα επαναϋπολογισμού της σύνταξης σύμφωνα με τον νόμο Κατρούγκαλου και βλέπει τις αποδοχές του παγωμένες εδώ και τέσσερα χρόνια πώς θα αντιδράσει;
Για ζητήματα όπως οι πολεοδομικές παραβάσεις ή ο χωροταξικός σχεδιασμός, τα δικαστήρια καλούνται συχνά να αποφανθούν. Ακόμα κι όταν πρόκειται για τη διπλή φορολογία των συνταξιούχων (παρακράτηση φόρου και Εισφορά Αλληλεγγύης), η Δικαιοσύνη έχει κρίνει ότι δεν ισχύουν οι διατάξεις περί ισότητας στα φορολογικά βάρη.
Tελικά, φαίνεται πως οι πολίτες γίνονται θ victims μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων καθώς επίσης και του κράτους.Η κυβέρνηση παρακολουθεί αμέτοχη ενώ γνωρίζει ότι συχνά εκπληρώνεται η (φοροεισπρακτική/φιλοεπιχειρηματική) αποστολή της…