Η Ιστορία της Μουριάς στα Εξάρχεια

Η πρωινή ρουτίνα στην οδό Καλλιδρομίου ξεκινά με το άνοιγμα ενός από τα πιο παλιά και εμβληματικά καφενεία της Αθήνας. Πριν ακόμα η πόλη αρχίσει να ξυπνά και οι γύρω επιχειρήσεις στα Εξάρχεια ανοίξουν τις πόρτες τους, το ιστορικό καφενείο είναι ήδη σε πλήρη λειτουργία. Ο πρώτος ήχος που διαταράσσει την ησυχία του πεζοδρομίου προέρχεται από τα τραπεζοκαθίσματα που βγαίνουν έξω, ακολουθούμενος από τον απαραίτητο έλεγχο των προμηθειών. Η διαδικασία περιλαμβάνει την προετοιμασία των μεζέδων για τη μεσημεριανή σιέστα και τη μπύρα των πιστών πελατών. Παράλληλα, υπάρχει πάντα φροντίδα για την παραλαβή του Τύπου, ενώ όλα είναι έτοιμα για τον πρώτο ελληνικό καφέ που θα μπει στη φωτιά. Αυτή τη ρουτίνα ακολουθεί με συνέπεια ο Χρήστος Βάνας από το 1982.

«Μόνος μου επέλεξα να έρθω, μου άρεσε αυτή η δουλειά», δηλώνει στο Orange Press Agency αναφερόμενος στο παραδοσιακό καφενείο των Άνω Εξαρχείων που προσφέρει καταφύγιο στους ανθρώπους της καθημερινότητας.

Ενώ ο ίδιος πλησιάζει τα πενήντα χρόνια πίσω από τον δίσκο, η Μουριά έχει ιστορία που εκτείνεται ακόμη πιο πίσω στον χρόνο, καθώς ιδρύθηκε το 1915 – μόλις εννέα χρόνια μετά την ένταξη της Καλλιδρομίου στο σχέδιο πόλης (1906), μαζί με τη Χαριλάου Τρικούπη.

Έκκληση για Σωτηρία

Ο ιδιοκτήτης του καφενείου «Μουριά» απευθύνει έκκληση για τη διάσωσή του: «Είναι η ζωή μου, η πρώτη καλημέρα». Το καφενείο αυτό είναι μεγαλύτερης ηλικίας ακόμα και από την γνωστή λαϊκή αγορά της περιοχής, η οποία μεταφέρθηκε εκεί το 1949. Μέσα από τις τζαμαρίες του οι επισκέπτες έχουν γίνει μάρτυρες όλης της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Ο Χρήστος Βάνας είναι ο έβδομος κατά σειρά ιδιοκτήτης αυτού του χώρου αλλά υπάρχει ανησυχία ότι μπορεί να είναι και ο τελευταίος. Οι αναμνήσεις που φέρνει στην επιφάνεια έχουν σκοπό να υπενθυμίσουν ότι ένα σημαντικό κομμάτι των Εξαρχείων κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα απρόσωπο σημείο συνάντησης.

Aπειλή Αλλαγής Χρήσης

Πρόσφατα έγινε γνωστό ότι ο ιδιοκτήτης του κτιρίου όπου στεγάζεται η Μουριά σκοπεύει να αλλάξει τη χρήση του χώρου σε φαρμακείο.Στην Καλλιδρομίου υπάρχουν ήδη δύο φαρμακεία και στη Χαριλάου Τρικούπη περισσότερα ακόμη. Οι θαμώνες επισημαίνουν ότι χρειάζονται έναν χώρο συνάντησης που δεν μπορεί εύκολα να βρει κανείς αλλού.

Συγκέντρωση Υπογραφών

“Έχω ζήσει πολλές όμορφες στιγμές εδώ κι έτσι προσπαθώ επειδή αγαπάω αυτό το μέρος να κατοχυρωθεί ως διατηρητέο”,λέει ο Χρ. Βάνας ενώ πίσω του κρέμονται φωτογραφίες παλιών εποχών στη Μουριά καθώς επίσης σχέδια πολλών σκιτσογράφων στους τοίχους.
Ένα σκίτσο δείχνει μια μουριά κάτω από την οποία ένας άνθρωπος κάνει πρόποση λέγοντας: «Kανείς μόνος του». Αυτή η έκκληση έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία τώρα καθώς σχεδόν 7.500 άνθρωποι έχουν υπογράψει αίτηση ώστε το καφενείο να διατηρηθεί ως κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς μας.

Mια Κοινότητα σε Κίνδυνο

Η είδηση αυτή είχε σοκαριστική επίδραση στους θαμώνες οι οποίοι είχαν ήδη σκεφτεί μια συλλογή υπογραφών πριν μάθουν τα νέα.
Η Ερατώ Αγγουράκη θυμάται πως πήγαινε μικρή μαζί με τους γονείς της στο καφέ και σήμερα κάνει ακριβώς το ίδιο με τους φίλους της.
«Νιώθω θλίψη γιατί αυτό που κάνει διαφορετική τη “Μουριά” είναι ότι παραμένει αυθεντική παρά τις αλλαγές γύρω», δηλώνει χαρακτηριστικά.

“Αυτό εδώ δεν μοιάζει ούτε δήθεν ούτε προσωρινό”, συμπληρώνουν άλλοι θαμώνες όπως ο Θανάσης Ασημακόπουλος o οποίος θυμάται εκδηλώσεις πολιτικών κομματικών συγκεντρώσεων στις δεκαετίες ’60-’70 όταν ήταν παιδί.
Για εκείνον αυτή κατάσταση αποδεικνύεται αποτέλεσμα αδιαφορίας εκ μέρους των αρχών: “Σε άλλες χώρες προστατεύονται τέτοια μαγαζιά”, λέει λυπημένα.

Mια Ξεχωριστή Σχέση Με Το Καφέ

“Το κοινό εδώ δεν μπορεί εύκολα να βρει αλλού τέτοια ζεστασιά”, εξηγεί ένας άλλος πελάτης αναφερόμενος στην μοναδική σύνδεση μεταξύ πελατών και προσωπικού.
Ο κύριος Κώστας έχει δημιουργήσει μια ιδιαίτερη σχέση όχι μόνο με τους ανθρώπους αλλά και με ένα μικρό σκυλάκι named Ζέλντα,

η οποία κάθεται σχεδόν μόνιμα πάνω στα πόδια του κι έχει δικό της κάδρο στον τοίχο!