Μετά την ολοκλήρωση των μνημονίων, η Ελλάδα δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί τη μοναδική ευκαιρία που είχε για να μεταρρυθμίσει το παραγωγικό της μοντέλο, αξιοποιώντας τους ανεκτίμητους πόρους που της προσφέρθηκαν. Αυτή τη χαμένη ευκαιρία ανέδειξε ο πρώην υπουργός Νίκος Χριστοδουλάκης κατά την παρουσίαση του νέου του βιβλίου «Μετά τα Μνημόνια – Οι Χαμένες Ευκαιρίες: Κείμενα πολιτικής 2018-2025», η οποία πραγματοποιήθηκε στην ΕΣΗΕΑ.
Ο κ. Χριστοδουλάκης, πρώην υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών επί κυβερνήσεων Σημίτη, εξέφρασε σφοδρή κριτική σχετικά με τον τρόπο αξιοποίησης των κονδυλίων από το Ταμείο Ανάκαμψης, επισημαίνοντας τη σημασία τους για την ανάπτυξη των δυνατοτήτων της χώρας και την αντιμετώπιση των προκλήσεων που συνεχίζουν να περιορίζουν τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας.
Στην εκδήλωση συμμετείχε επίσης ο πρώην υπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος εστίασε στις θεσμικές αδυναμίες που παρατηρούνται στη χώρα. Άσκησε κριτική στην κυβέρνηση αναφορικά με τη λειτουργία των θεσμών και την ποιότητα διακυβέρνησης. Συνέδεσε αυτές τις αδυναμίες με ζητήματα ανταγωνιστικότητας και οικονομικής ευημερίας,υπογραμμίζοντας πώς επηρεάζουν τον στρατηγικό σχεδιασμό για την αξιοποίηση των δυνατοτήτων της ελληνικής οικονομίας.
Ο κ. Βενιζέλος χαρακτήρισε τον Νίκο Χριστοδουλάκη ως ένα «υβρίδιο με μεγάλο ενδιαφέρον», με ισχυρές πολιτικές απόψεις και αξιακές ευαισθησίες.Αναφέρθηκε στην περίοδο μετά το 2018 και στη βιασύνη με την οποία ανακοινώθηκε η επιστροφή στην κανονικότητα αμέσως μετά την έξοδο από τα Μνημόνια.
Όπως τόνισε, αυτή η βιασύνη «έθεσε φραγμό στην αφομοίωση των διδαγμάτων της οικονομικής κρίσης», καθώς επικράτησε η αντίληψη ότι η χώρα είχε ήδη «νοσήσει» και είχε αποκτήσει «ανοσία», διαθέτοντας πλέον τους μηχανισμούς για να απολαύσει τη νέα κανονικότητα. Ωστόσο, πραγματική πρόκληση ήταν να χρησιμοποιηθεί η εμπειρία από την κρίση ώστε να διαμορφωθεί μια νέα οικονομική αντίληψη που θα απέτρεπε μια επανάληψή της και θα επέτρεπε στη χώρα να καλύψει το χαμένο έδαφος.
Ο κ. Βενιζέλος εστίασε στις σημαντικές δυνατότητες που δημιουργήθηκαν μετά το 2019 λόγω της συσσώρευσης ευρωπαϊκών πόρων μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, του ΕΣΠΑ καθώς επίσης και μέσω της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής αλλά κι εξαιτίας δημοσιονομικής ευελιξίας κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Παρά τις μειώσεις στα ποσοστά ανεργίας καθώς επίσης τις θετικές επιδόσεις στον τομέα της οικονομίας, δεν ήρθε ποτέ αυτή η αναπτυξιακή «εκτίναξη» , όπως υποστήριξε ο ίδιος, παρά τα ποσά χρημάτων που διατέθηκαν σε σχέση με όσα είχαν απορροφηθεί κατά τη διάρκεια προηγούμενων κρίσεων.
Kαταδίκασε τον τρόπο διάθεσης επιδοτήσεων, κάνοντας λόγο για «αμφισβητούμενα κριτήρια». Επιπλέον εστίασε στις θεσμικές αδυναμίες. Όπως σημείωσε: «Έχουμε περάσει επτά χρόνια σε μια συνεχή θεσμική σύγκρουση,» κάνοντας αναφορές στη λειτουργία τόσο του Κοινοβουλίου όσο κι εκείνης Δικαιοσύνης καθώς επίσης στις σχέσεις μεταξύ Ελλάδας κι οργανισμών όπως είναι οι Ευρωπαϊκοί φορείς.»