Οι κυβερνήσεις της Ευρωζώνης ετοιμάζονται για έναν από τους πιο σημαντικούς ανασχηματισμούς στην ηγεσία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) στην 28χρονη ιστορία της, με κύριο θέμα την αντικατάσταση της Κριστίν Λαγκάρντ. Σύμφωνα με πηγές που έχουν γνώση του θέματος και μίλησαν στους Financial Times,στόχος είναι να επιτευχθεί μια συνολική συμφωνία – ένα «μεγάλο πακέτο» όπως το χαρακτήρισαν – για τις τρεις κορυφαίες θέσεις της ΕΚΤ μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου.
Η ανάγκη αλλαγής ηγεσίας κρίνεται επιτακτική, καθώς η πρόεδρος Κριστίν Λαγκάρντ αναμένεται να ανακοινώσει αργότερα μέσα στη χρονιά ότι θα αποχωρήσει πριν από τις αρχές του 2027, προτού διεξαχθούν οι επόμενες προεδρικές εκλογές στη Γαλλία. Η αντικατάσταση της Λαγκάρντ πρέπει να γίνει πριν ολοκληρωθούν οι εκλογές αυτές, όπου φαβορί είναι η ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν και σε περίπτωση νίκης θα έχει καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του νέου επικεφαλής της ΕΚΤ.
Ταυτόχρονα,οι οκταετείς θητείες του επικεφαλής οικονομολόγου Φίλιπ Λέιν και ενός μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής Ίζαμπελ Σνάμπελ λήγουν επίσης το επόμενο έτος.
«Σκοπός είναι να έχει ολοκληρωθεί ένα μεγάλο πακέτο μέχρι το τέλος του χρόνου», δήλωσε στους Financial Times Ευρωπαίος διπλωμάτης που γνωρίζει τις διαβουλεύσεις. «Πραγματοποιούνται στρατηγικές συζητήσεις γύρω από αυτό», ανέφερε άλλος διπλωμάτης που συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις. «Όλοι κατανοούν ότι υπάρχουν πολλές κρίσιμες οικονομικές θέσεις για τις οποίες απαιτούνται αποφάσεις».
Η ενεργειακή κρίση και ο πληθωρισμός
Ο επικείμενος ανασχηματισμός συμβαδίζει με μια περίοδο έντονης αστάθειας στις παγκόσμιες αγορές ομολόγων. Ο πόλεμος των ΗΠΑ κατά του Ιράν πλησιάζει τον έβδομο μήνα και οι συνέπειες αρχίζουν να γίνονται αισθητές στο κόστος εξυπηρέτησης δημόσιου χρέους, το οποίο συνεχώς αυξάνεται, εντείνοντας τις ανησυχίες σχετικά με δημοσιονομικές πιέσεις σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η ΕΚΤ έχει ήδη αυξήσει δύο φορές φέτος τα βασικά επιτόκια καθώς προετοιμάζεται για έναν «διαρκή» πληθωρισμό που προβλέπεται ότι θα παραμείνει υψηλός μέχρι μεγάλο μέρος του 2027. Παράλληλα, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ σχεδιάζει αυτή την εβδομάδα τη δική της αντίδραση στα νέα δεδομένα.
Στους υπολογισμούς των Ευρωπαίων πολιτικών βαρύνουν επίσης οι προεδρικές εκλογές τον Απρίλιο στη Γαλλία, όπου φαβορί εμφανίζεται η ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν ως πιθανή διάδοχος στον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν.
«Η επιλογή για τον πρόεδρο της ΕΚΤ αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης κατανομής αξιωμάτων», δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος που συμμετέχει στις διαδικασίες. Όπως πρόσθεσε, αυτή είναι «η πιο σημαντική απόφαση στελέχωσης» στην Ευρώπη έως το 2029 όταν λήγει η θητεία της προεδρεύουσας Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στην Επιτροπή.
Σύμφωνα με τον ίδιο αξιωματούχο, η νέα διοίκηση πρέπει να περιλαμβάνει «ισχυρούς υποψηφίους με ποικιλόμορφα προσόντα», ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στα επόμενα χρόνια.
Δύο κύριοι υποψήφιοι για τη θέση μετά τη Λαγκαρντ
Kαι σύμφωνα με τους FT ένας συνδυασμός άγραφων κανόνων και εθνικών φιλοδοξιών καθιστά ανοιχτό τον ανταγωνισμό μεταξύ δύο βασικών υποψηφίων: του Pablo Hernández de Cos, ο οποίος διευθύνει την Τράπεζа Διεθνών Διακανονισμών και του πρώην διοικητή κεντρικής τράπεζας Ολλανδίας Klaas Knot.
The president of the Bundesbank Joachim Nagel, who has also shown interest behind the scenes for the position is considered unlikely too be chosen. It woudl be unprecedented for two Germans to together lead two of the most notable EU institutions: the European Central Bank and the European Commission. Several sources familiar with the matter have also indicated to FT that support for Nagel in Berlin is lukewarm at best.
The Germany-France battle for ECB chief economist
The German government is currently considering candidates for the next chief economist of the ECB position which is seen as second only to that of president. A president from another country balanced by a strong German chief economist is viewed in Berlin as a possible plan according to a source with direct knowledge of discussions.
Among those names being considered in Berlin are Princeton economist Markus Brunnermeier Stanford professor Monica Piazzesi and former senior IMF economist Tobias Adrian according to three people informed about ongoing processes.
A German claim on this specific position would put Europe’s largest economy at odds with France which also has an interest in this crucial post Paris is looking at two candidacies: bank of France vice-president Agnès Benassy-Quéré and former OECD chief economist Laurence Boone who currently heads corporate and investment banking at Santander in France.
However combining a French chief economist with a Spanish ECB president would be “arduous to accept” from Berlin according to three individuals familiar with how thinking works within Germany’s government Similarly Paris would likely block any combination involving a Dutch president paired with a German chief economist.
A potential surprise candidacy
Several observers warn that an unexpected third candidate could emerge at the last minute Something similar happened back in 2019 when Macron unexpectedly proposed Lagarde as leading contender for ECB presidency .< /P >
david Marsh chairman of think tank OMFIF recently stated on social media that former governor of Banque de France François Villeroy de Galhau could emerge as surprise candidate for ECB presidency .< /P >