Οι αποταμιευτές βρίσκονται σε δύσκολη θέση εξαιτίας των συστημικών τραπεζών,οι οποίες προσπαθούν να τους πείσουν να μεταφέρουν τα χρήματά τους από τις καταθέσεις σε αμοιβαία κεφάλαια και τραπεζο-ασφαλιστικά προϊόντα με υψηλές προμήθειες,προκειμένου να διατηρήσουν τα κέρδη τους.
Η πολιτική αυτή έχει ήδη αποτυπωθεί στις πρόσφατες ανακοινώσεις των συστημικών τραπεζών για τα κέρδη του 9μήνου, όπου καταγράφεται νέο ρεκόρ κερδοφορίας και σημαντική αύξηση εσόδων από προμήθειες που αγγίζει το 25%.
Με την κυριαρχία των τεσσάρων μεγάλων τραπεζών που ελέγχουν το 95% της αγοράς και δρουν συντονισμένα, οι πρακτικές τους περιορίζουν τις επιλογές των αποταμιευτών. Έτσι, οι τελευταίοι, είτε το θέλουν είτε όχι, συμβάλλουν στην αύξηση των υπερκερδών των τραπεζών εις βάρος των συμφερόντων τους.
Την προηγούμενη εβδομάδα Πειραιώς, Eurobank και Alpha Bank ανακοίνωσαν συνολικά κέρδη ύψους 2,8 δισ. ευρώ για το εννεάμηνο. Με την προσθήκη της Εθνικής (η οποία θα δημοσιοποιήσει τα αποτελέσματά της την επόμενη Πέμπτη), εκτιμάται ότι τα συνολικά κέρδη για τις τέσσερις τράπεζες θα ξεπεράσουν τα 3,7 δισ. ευρώ.
Ένα κοινό χαρακτηριστικό στους ισολογισμούς είναι η σημαντική αύξηση στα έσοδα από προμήθειες που ανήλθαν κατά 25% στο εννεάμηνο του 2026 σε σύγκριση με πέρυσι φτάνοντας στα 1,8 δισ. ευρώ για τις τρεις τράπεζες που έχουν ανακοινώσει μέχρι τώρα αποτελέσματα.
Aυτά τα έσοδα δεν προκύπτουν μόνο από τις χρεώσεις στις τραπεζικές υπηρεσίες (όπως εμβάσματα και αναλήψεις), καθώς έχουν επιβληθεί περιορισμοί λόγω κυβερνητικών παρεμβάσεων στα τέλη του 2024 εξαιτίας υπερβολικών «χαρατσιών» που είχαν επιβληθεί μέχρι τότε.
Οι τράπεζες αντέδρασαν στους περιορισμούς αυξάνοντας τις χρεώσεις σε υπηρεσίες διαχείρισης όπως αμοιβαία κεφάλαια και άλλες χρηματοπιστωτικές εργασίες που διαφημίζουν έντονα.
Αυτές οι χρεώσεις είναι τόσο «ελεύθερες» όσο και «κρυφές»,καθώς περιλαμβάνονται σε «ψιλά γράμματα» και στη διαφορά τιμών αγοράς-πώλησης προϊόντων καθιστώντας έτσι το κόστος λιγότερο εμφανές στον αποταμιευτή.
Aυτό οδηγεί συνεχώς τον κόσμο μακριά από τις καταθέσεις προς αμοιβαία κεφάλαια και άλλα ασφαλιστικά προϊόντα (bancassurance), κυρίως λόγω της χαμηλής απόδοσης στις καταθέσεις προθεσμίας που είναι η χαμηλότερη στην ευρωζώνη.
Eπομένως ο απλός καταθέτης βλέπει τη αξία των χρημάτων του να μειώνεται όταν η απόδοση είναι μόλις στο 1,18%, ενώ ο πληθωρισμός κινείται γύρω στο 5%. Αυτό τον ωθεί φυσικά προς αμοιβαία κεφάλαια κι άλλα προϊόντα που εντελώς υποστηρίζονται από τα τραπεζικά δίκτυα.
Pαρ’ όλα αυτά οι χρεώσεις στα αμοιβαία κεφάλαια παραμένουν μεταξύ των υψηλότερων στην ευρωζώνη.
Tο ενδιαφέρον για αμοιβαία κεφάλαια έχει γίνει μία βασική πηγή εσόδων μέσω προμηθειών για τις τέσσερις συστημικές τράπεζες. Το ενεργητικό αυτών σχεδόν διπλασιάστηκε μέσα σε δύο χρόνια φθάνοντας στα 34 δισεκατομμύρια ευρώ την περασμένη εβδομάδα. Η αγορά αυτή παρουσιάζει επίσης μεγάλη συγκέντρωση: Οι τρεις μεγαλύτερες ΑΕΔΑΚ κατέχουν το 67% του ενεργητικού ενώ οι πέντε μεγαλύτερες φθάνουν στο ποσοστό του 91,5%, με όλες αυτές να ανήκουν σε τράπεζες: η Eurobank κατέχει το ποσοστό του 25,7%, Alpha το αντίστοιχο ποσοστό του21 ,4%, Πειραιώς AM με19 ,9%και Εθνική AM με16 ,8%).
Mάλιστα ο ίδιος όμιλος δημιουργεί τόσο τη διαχείριση όσο και τη διάθεση αυτού του προϊόντος!
Tο μέσο κόστος συμμετοχής στα ελληνικά αμοιβαία ήταν περίπου1 ,71 %το2025ενώοιχρεώσεις εξαγοράς ανέβασαν τον δείκτητους0 ,24 %στο2020σε0 ,54 %το2025καιστα ομόλογα έφθασαν έως0 ,81 %,σύμφωναμε στοιχείατης Επιτροπής Κεφαλαιοαγοράς .Η πρόωρη έξοδος ενός πελάτη κοστίζει έως2 % .
Eπιπλέονοιτράπεζες δεν αποκτούν μόνο έσοδα μέσω της διάθεσης ή εξαγοράς αλλά επιβάλλοντας ένα μόνιμο ποσοστό επί της ετήσιας χρέωσης διαχείρισης ανάλογης κατηγορίας .
Kai δεν είναι μόνο αυτό: O ιδιώτης επενδυτής πληρώνει διπλάσιους φόρους διοίκησης συγκρινόμενος με έναν θεσμικό επενδυτή για παρόμοιο τύπο αμοιβαίου!