Η συζήτηση γύρω από την αποτελεσματικότητα του σωφρονιστικού συστήματος και τα όρια της αποφυλάκισης επανέρχεται στο προσκήνιο, με τον υπουργό Επικρατείας Άκη Σκέρτσο να εκφράζει δημόσια τις απόψεις του σχετικά με τις νομοθετικές μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει την τελευταία δεκαετία.
Μέσα από μια λεπτομερή ανάρτησή του, ο υπουργός συγκρίνει την περίοδο 2015-2019 με τις αλλαγές που εφαρμόστηκαν μετά το 2019, αναλύοντας κατά πόσο το θεσμικό πλαίσιο παρέχει πραγματική προστασία στα θύματα απέναντι στους δράστες.
Το καθεστώς του Νόμου Παρασκευόπουλου (2015-2019)
Στο επίκεντρο της κριτικής του κ. Σκέρτσου βρίσκεται ο νόμος 4322/2015, γνωστός ως «νόμος Παρασκευόπουλου». Ο υπουργός επισημαίνει ότι οι διατάξεις εκείνης της περιόδου είχαν ως αποτέλεσμα τη σημαντική χαλάρωση των προϋποθέσεων για αποφυλάκιση:
-
Πλημμελήματα και μικρές ποινές: Για φυλακίσεις διάρκειας έως τριών ετών, η απαιτούμενη πραγματική έκτιση μειώθηκε δραστικά από το 40% στο μόλις 10%.
-
Βαριές καθείρξεις: Για ποινές άνω των δέκα ετών, η δυνατότητα αποφυγής υπό όρους περιορίστηκε στην έκτιση μόνο του 1/3 της ποινής. Αυτό σημαίνει ότι για μια κάθειρξη 15 ετών σε σοβαρά εγκλήματα, ο καταδικασθείς μπορούσε να απελευθερωθεί έχοντας εκτίσει μόλις 5 χρόνια.
Aυτές οι διατάξεις οδήγησαν σε μαζικές αποφυλακίσεις. Από τον Aπρίλιο του 2015 έως τον Aύγουστο του 2019, συνολικά 18.193 άτομα, δηλαδή περίπου 343 αποφυλακίσεις μηνιαίως, αφέθηκαν ελεύθερα. Ενδεικτικά, μόνο το 2017:
-
b>b>b>b>b>
-
()))))))
(320) καταδικασμένοι για ληστείες,
(1.137) για κλοπές,
περίπου (700) για υποθέσεις ναρκωτικών.Ο υπουργός Επικρατείας υποστηρίζει ότι η πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ υπό τον Αλέξη Τσίπρα απέτυχε στους βασικούς πυλώνες της δικαιοσύνης και καταλογίζει στον πρώην πρωθυπουργό έλλειψη μεταμέλειας για τα αποτελέσματα αυτών των επιλογών.
Η σταδιακή αυστηροποίηση των ποινών (2019-2026)
Η νομοθεσία άλλαξε σημαντικά τα επόμενα χρόνια μέσω σειράς παρεμβάσεων:
-
< b >2021 (Υπουργία Κώστα Τσιάρα): Αυξήθηκαν οι απαιτήσεις έκτισης για βαριά εγκλήματα όπως ανθρωποκτονία από πρόθεση , βιασμός και ληστεία. Η διάρκεια κράτησης καθορίστηκε στα τέσσερα πέμπτα (4/5) της ποινής , με ευεργετικό υπολογισμό , ενώ απαιτούνταν πλέον τρία πέμπτα (3/5) πραγματικής παραμονής στη φυλακή . Έτσι , σε περίπτωση κάθειρξης δεκαπέντε χρόνων απαιτούνται πλέον εννέα χρόνια πραγματικής κράτησης .
-
< b >2024 (Υπουργία Γιώργου Φλωρίδη): Το ανώτατο όριο πρόσκαιρης κάθειρξης ανέβηκε από τα δεκαπέντε στα είκοσι έτη ,ενώ η συνολική κάθειρξη αυξήθηκε από είκοσι σε είκοσι πέντε έτη .
-
< b >2026: Για πολλαπλές ισόβιες καθείρξεις , το ειδικό όριο πραγματικής κράτησης πριν τη δυνατότητα αίτησης αποφυλάκισης αυξήθηκε από είκοσι πέντε στα τριάντα χρόνια .
The three pillars of the Correctional System
According to Mr. Skertsos,
the execution of a conviction in a modern state governed by law must serve three goals:The punishment of crime and the management of justice.
The protection of victims and the restoration of the harm they suffered.
The rehabilitation of the convicted person so that he does not reoffend.The next day and challenges in prisons
Despite changes in legislation,
the minister points out that there are still pending issues.He emphasizes improving prison infrastructure and ensuring decent detention conditions.At the same time,
he stresses the need for meaningful reintegration of prisoners through education,
employment and support after release.
For lighter offenses,
he advocates choice forms of serving sentences such as community service
and home detention with an electronic bracelet.As he notes,
if a prisoner leaves prison more dangerous then when he entered,
the system has failed.
Thus, considerable rehabilitation is an integral part
of overall protection for society and victims.
-
.